25 ΜΑΡΤΙΟΥ 1821

ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΠΟΝΤΙΩΝ

Ένα εκλεκτό τμήμα του Ελληνισμού ζούσε στα βόρεια της Μικράς Ασίας, στην περιοχή του Πόντου, μετά τη διάλυση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Η άλωση της Τραπεζούντας το 1461 από τους Οθωμανούς δεν τους αλλοίωσε το φρόνημα και την ελληνική τους συνείδηση, παρότι ζούσαν αποκομμένοι από τον εθνικό κορμό. Μπορεί να αποτελούσαν μειονότητα , το 40% του πληθυσμού, αλλά γρήγορα κυριάρχησαν στην οικονομική ζωή της περιοχής, ζώντας κυρίως στα αστικά κέντρα.

Η οικονομική τους ανάκαμψη συνδυάστηκε με τη δημογραφική και την πνευματική τους άνοδο. Το 1865 οι Έλληνες του Πόντου ανέρχονταν σε 265.000 ψυχές, το 1880 σε 330.000 και στις αρχές του 20ου αιώνα άγγιζαν τις 700.000. Το 1860 υπήρχαν 100 σχολεία στον Πόντο, ενώ το 1919 υπολογίζονται σε 1401, ανάμεσά τους και το περίφημο Φροντιστήριο της Τραπεζούντας. Εκτός από σχολεία διέθεταν τυπογραφεία, περιοδικά, εφημερίδες, λέσχες και θέατρα, που τόνιζαν το υψηλό τους πνευματικό επίπεδο.

 Το 1908 ήταν μια χρονιά - ορόσημο για τους λαούς της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Τη χρονιά αυτή εκδηλώθηκε και επικράτησε το κίνημα των Νεότουρκων, που έθεσε στον περιθώριο τον Σουλτάνο. Πολλές ήταν οι ελπίδες που επενδύθηκαν στους νεαρούς στρατιωτικούς για μεταρρυθμίσεις στο εσωτερικό της θνήσκουσας Αυτοκρατορίας.

Σύντομα, όμως, οι ελπίδες τους διαψεύστηκαν. Οι Νεότουρκοι έδειξαν το σκληρό εθνικιστικό τους πρόσωπο, εκπονώντας ένα σχέδιο διωγμού των χριστιανικών πληθυσμών και εκτουρκισμού της περιοχής, επωφελούμενοι της εμπλοκής των ευρωπαϊκών κρατών στο Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Το ελληνικό κράτος, απασχολημένο με το «Κρητικό Ζήτημα», δεν είχε τη διάθεση να ανοίξει ένα ακόμη μέτωπο με την Τουρκία.

Οι Τούρκοι με πρόσχημα την «ασφάλεια του κράτους» εκτοπίζουν ένα μεγάλο μέρος του ελληνικού πληθυσμού στην αφιλόξενη μικρασιατική ενδοχώρα, μέσω των λεγόμενων «ταγμάτων εργασίας» («Αμελέ Ταμπουρού»). Στα «Τάγματα Εργασίας» αναγκάζονταν να υπηρετούν οι άνδρες που δεν κατατάσσονταν στο στρατό. Δούλευαν σε λατομεία, ορυχεία και στη διάνοιξη δρόμων, κάτω από εξοντωτικές συνθήκες. Οι περισσότεροι πέθαιναν από πείνα, κακουχίες και αρρώστιες.

Αντιδρώντας στην καταπίεση των Τούρκων, τις δολοφονίες, τις εξορίες και τις πυρπολήσεις των χωριών τους, οι Ελληνοπόντιοι, όπως και οι Αρμένιοι, ανέβηκαν αντάρτες στα βουνά για να περισώσουν ό,τι ήταν δυνατόν. Μετά τη Γενοκτονία των Αρμενίων το 1916, οι τούρκοι εθνικιστές υπό τον Μουσταφά Κεμάλ είχαν πλέον όλο το πεδίο ανοιχτό μπροστά τους για να εξολοθρεύσουν τους Ελληνοπόντιους. Ό,τι δεν κατάφερε ο Σουλτάνος σε 5 αιώνες το πέτυχε ο Κεμάλ σε 5 χρόνια!

Το 1919 οι Έλληνες μαζί με τους Αρμένιους και την πρόσκαιρη υποστήριξη της κυβέρνησης Βενιζέλου προσπάθησαν να δημιουργήσουν ένα αυτόνομο ελληνοαρμενικό κράτος. Το σχέδιο αυτό ματαιώθηκε από τους Τούρκους, οι οποίοι εκμεταλλεύθηκαν το γεγονός για να προχωρήσουν στην «τελική λύση».

Στις 19 Μαΐου 1919 ο Μουσταφά Κεμάλ αποβιβάζεται στη Σαμψούντα για να ξεκινήσει τη δεύτερη και πιο άγρια φάση της Ποντιακής Γενοκτονίας, υπό την καθοδήγηση των γερμανών και σοβιετικών συμβούλων του. Μέχρι τη Μικρασιατική Καταστροφή το 1922 οι Ελληνοπόντιοι που έχασαν τη ζωή τους ξεπέρασαν τους 200.000, ενώ κάποιοι ιστορικοί ανεβάζουν τον αριθμό τους στις 350.000.

 Όσοι γλίτωσαν από το τουρκικό σπαθί κατέφυγαν ως πρόσφυγες στη Νότια Ρωσία, ενώ γύρω στις 400.000 ήλθαν στην Ελλάδα. Με τις γνώσεις και το έργο τους συνεισέφεραν τα μέγιστα στην ανόρθωση του  ελληνικού κράτους και άλλαξαν τις πληθυσμιακές ισορροπίες στη Βόρειο Ελλάδα.

Με αρκετή, ομολογουμένως, καθυστέρηση, η Βουλή των Ελλήνων ψήφισε ομόφωνα στις 24 Φεβρουαρίου 1994 την ανακήρυξη της 19ης Μαΐου ως Ημέρα Μνήμης για τη Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού.

Η ΓΙΟΡΤΗ ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ

Αφιερωμένο σε όλες τις μητέρες του κόσμου!

«Η μητέρα μου είναι γλυκιά και τρυφερή και μ’ αγαπάει, θα ’θελε να ’χε σταματήσει ο χρόνος εκείνη τη στιγμή που μ’ έχει αντίκρυ της και με κοιτάζει. Γνωρίζω εκείνη τη στιγμή καλά, μα δεν μπορώ ούτε μπορεί να τηνε σταματήσει. Κι έτσι θα μείνει πάντα στη μνήμη μας, ευγενική και τρυφερή να καρτεράει μια δυο στιγμές που πέρασαν, μια δυο στιγμές που έζησα μοναδικά για εκείνη». 

Προσωπογραφία της μητέρας μου - Μ. Χατζηδάκις 

«…μα πιο πολύ, η όψη της μητέρας μου,
όταν γυρνώ αργά το βράδυ και τη βρίσκω
μ’ ένα βιβλίο στο χέρι να προσμένει
βουβή, ξαγρυπνισμένη και χλομή». 

Ντ. Χριστανόπουλος

"ΕΦΥΓΕ " Ο ΘΑΝΑΣΗΣ ΒΕΓΓΟΣ

Ο Θανάσης Βέγγος γεννήθηκε το 1927.

'Ηταν το μοναχοπαίδι του κυρ Βασίλη και της κυρα-Ευδοκίας. Ο πατέρας Βέγγος, υπάλληλος στο εργοστάσιο της Ηλεκτρικής Εταιρίας στο Φάληρο, αγωνίστηκε επί Κατοχής για να το σώσει από την ανατίναξη που σχεδίαζαν οι Γερμανοί.

Oι μαρτυρίες λένε πως το εργοστάσιο σώθηκε χάρη στις προσπάθειες αυτού ακριβώς του ανθρώπου, ο οποίος στη συνέχεια απολύθηκε από τη δουλειά του εξαιτίας των αριστερών φρονημάτων του. Αλλά και ο Θανάσης αντιμετώπισε την εκδικητικότητα του κράτους: βρέθηκε στη Μακρόνησο, το κολαστήριο και τόπο μαρτυρίου για χιλιάδες αριστερούς φαντάρους αλλά και πολίτες.

Εκεί, συνδέθηκε φιλικά με τον Νίκο Κούνδουρο, τον άνθρωπο που θα άλλαζε την πορεία της ζωής του.

Tο 1953 τον κάλεσε ο Κούνδουρος να παίξει στη «Μαγική πόλη», την πρώτη ταινία της καριέρας του: υποδύεται τον πωλητή λεμονιών στη λαχαναγορά, μέλος μιας παρέας νεαρών βιοπαλαιστών. Ο ήρωας λέγεται Θανάσης.

O Βέγγος παίζει τον εαυτό του. To όνομα μπαίνει αργότερα και στους τίτλους των ταινιών του («Ο Θανάσης, η Ιουλιέτα και τα λουκάνικα», «Τι έκανες στον πόλεμο, Θανάση;», «Θανάση, πάρε τ' όπλο σου», «Δικτάτωρ καλεί Θανάση», «Ο Θανάσης στη χώρα της σφαλιάρας» κτλ.), όταν βέβαια δεν μπαίνει το επώνυμό του («Είναι ένας τρελός τρελός Βέγγος», «Δόκτωρ Ζι-Βέγγος», «Ενας Βέγγος για όλες τις δουλειές»).

Στον «Δράκο», τη δεύτερη ταινία του Κούνδουρου, ο Βέγγος υποδύεται τον μπάρμαν σε ένα κέντρο διασκέδασης, ο οποίος είναι συγχρόνως και μπράβος του αρχηγού μιας συμμορίας απατεώνων.

Εκεί τρώει και τις τρεις πρώτες θεαματικές φάπες, τις οποίες θα ακολουθήσουν και άλλες πολλές σε ολόκληρη την κινηματογραφική σταδιοδρομία του.

΄Ετσι ο εκφραστικός ηθοποιός με τη φαλάκρα και το συμπαθητικό πρόσωπο, μπήκε δυναμικά στον χώρο του κινηματογράφου, χωρίς να έχει προϋπηρεσία στο θέατρο. ΄Ηταν ένας ερασιτέχνης που για να επιβιώσει έκανε ένα σωρό δουλειές ­ κυρίως του φροντιστή σε ταινίες, δουλειές κοπιαστικές και επίπονες .

Στη συνέχεια πήρε την άδεια εξασκήσεως επαγγέλματος, γράφτηκε στο σωματείο, έπαιξε στο θέατρο και πήρε σημαντικότερους ρόλους.

Συμμετείχε σε αρκετές ενδιαφέρουσες και ονομαστές ταινίες («Το κορίτσι με τα μαύρα» του Μιχάλη Κακογιάννη, «Ο Μιμίκος και η Μαίρη» του Γρηγόρη Γρηγορίου, «Ο Ηλίας του 16ου» του Αλέκου Σακελλάριου, «Μανταλένα» του Ντίνου Δημόπουλου, «Ποτέ την Κυριακή» του Ζυλ Ντασσέν, «Ψηλά τα χέρια, Χίτλερ» του Ροβήρου Μανθούλη, «΄Ησυχες μέρες του Αυγούστου» του Παντελή Βούλγαρη, «Το βλέμμα του Οδυσσέα» του Θόδωρου Αγγελόπουλου, «Το αίνιγμα» του Γιάννη Σολδάτου).

Συγκλονιστική όμως ήταν και η μικρής διάρκειας εμφάνιση του στην ταινία του Παντελή Βούλγαρη "Ψυχή Βαθιά" με θέμα τον Εμφύλιο Πόλεμο.

΄Εκανε συνολικά 120 ταινίες με τελευταία "Το Πέταγμα του Κύκνου" που προβλήθηκε φέτος στους κινηματογράφους.

Ο Θανάσης Βέγγος έφυγε σήμερα  3/5/2011 από τη ζωή, αφήνοντας σε μας όχι μόνο το σπουδαίο έργο του, αλλά κυρίως το ήθος και την αξιοπρέπεια που τον χαρακτήριζε σε κάθε στιγμή της ζωής του. 

Καλό ταξίδι,  " καλέ μας άνθρωπε" !!!

ΟΙ ΕΥΧΕΤΗΡΙΕΣ ΚΑΡΤΕΣ ΜΑΣ

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ !!!

Απρίλη μου

Στίχοι : Μίκης Θεοδωράκης
Μουσική : Μίκης Θεοδωράκης
Πρώτη εκτέλεση: Γρηγόρης Μπιθικώτσης -1962


Απρίλη μου, Απρίλη μου ξανθέ
και Μάη μυρωδάτε, καρδιά μου πώς αντέ-
Καρδιά μου πώς, καρδιά μου πώς αντέχεις
μέσα στην τόση αγάπη και στις τόσες ομορφιές

Γιομίζ' η γειτονιά τραγούδια και φιλιά
Την κοπελιά μου τη λένε Λενιώ
Την κοπελιά μου τη λένε Λενιώ
Την κοπελιά μου τη λένε Λενιώ, μα το 'χω μυστικό.

Αστέρι μου, αστέρι μου χλωμό
του φεγγαριού αχτίδα στο γαϊτανόφρυδο
Στο γαϊτανο-, στο γαϊτανοφρυδό σου
κρεμάστηκε η καρδιά μου σαν το πουλάκι στο ξόβεργο.

Γιομίζ' η γειτονιά τραγούδια και φιλιά
Την κοπελιά μου τη λένε Λενιώ
Την κοπελιά μου τη λένε Λενιώ
Την κοπελιά μου τη λένε Λενιώ, μα το 'χω μυστικό.


Λουλούδι μου, λουλούδι μυριστό
και ρόδο μυρωδάτο, στη μάνα σου θα 'ρθω
στη μάνα σου, στη μάνα σου θα 'ρθω
να πάρω την ευχή της και το ταίρι που αγαπώ.

Γιομίζ' η γειτονιά τραγούδια και φιλιά
Την κοπελιά μου τη λένε Λενιώ
Την κοπελιά μου τη λένε Λενιώ
Την κοπελιά μου τη λένε Λενιώ, μα το 'χω μυστικό.

ΠΡΩΤΑΠΡΙΛΙΑ

Κάθε χρόνο την 1η Απριλίου αναβιώνει το έθιμο με τα αθώα ψέματα. Πρόκειται για μία παιγνιώδη συνήθεια των ανθρώπων, με παγκόσμια διάσταση.

Το έθιμο έχει την καταγωγή του από τη Δύση και ρίζες του ανιχνεύονται στους αρχαίους Κέλτες, οι οποίοι συνήθισαν την Πρωταπριλιά που καλυτέρευε ο καιρός να βγαίνουν για ψάρεμα. Τις περισσότερες φορές γύριζαν με άδεια χέρια, αλλά οι ψεύτικες ιστορίες τους για μεγάλα ψάρια έδιναν κι έπαιρναν.

Τον Μεσαίωνα, οι Γάλλοι γιόρταζαν την Πρωτοχρονιά την 1η Απριλίου, λόγω του Πάσχα. Το 1560 ή 1564 ο βασιλιάς Κάρολος Θ' μετέθεσε την αρχή του έτους από την 1η Απριλίου στην 1η Ιανουαρίου για να συμβαδίζει η χώρα του ημερολογιακά με τις άλλες χώρες. Η αλλαγή αυτή δημιούργησε προβλήματα στον λαό, καθώς ό,τι έχει σχέση με την οργάνωση του χρόνου δημιουργεί συναισθηματικές φορτίσεις και αντιδράσεις. Όσοι, λοιπόν, από τους υπηκόους του βασιλιά αποδέχτηκαν την ημερολογιακή αλλαγή πείραζαν εκείνους που συνέχιζαν να τηρούν την παλιά πρωτοχρονιά (1η Απριλίου), λέγοντάς τους περιπαικτικά ψέματα ή κάνοντάς τους ψεύτικα πρωτοχρονιάτικα δώρα.

Από τους Κέλτες και τους Γάλλους το έθιμο μεταλαμπαδεύτηκε σε όλο τον κόσμο, με προεξάρχουσες τις εφημερίδες στις αρχές του 20ου αιώνα και στη συνέχεια τα ηλεκτρονικά μέσα ενημέρωσης, που συχνά μεταδίδουν πολύ επιτυχημένες ειδήσεις - φάρσες.

Στον ελληνικό χώρο το έθιμο πρέπει να ήταν γνωστό από την εποχή των Σταυροφοριών. Η συνήθεια να λένε ψέματα δεν είναι άγνωστη στην Ελλάδα. Μάλιστα, αποτελεί, όπως υποστηρίζει ο λαογράφος Γεώργιος Μέγας, συνήθη μηχανισμό στην προσπάθεια εξασφάλισης της επιτυχίας μιας μαγικής ενέργειας ή ενός δύσκολου έργου, βάσει της αντίληψης ότι η ψευδολογία ξεγελά και εμποδίζει τις βλαπτικές δυνάμεις. Και το ψέμα της Πρωταπριλιάς είναι «ένα σκόπιμο ξεγέλασμα των βλαπτικών δυνάμεων που θα εμπόδιζαν την αγροτική παραγωγή», σύμφωνα με το λαογράφο Δημήτριο Λουκάτο.

Πηγή: Σαν σήμερα

 ΠΡΩΤΑΠΡΙΛΙΑΤΙΚΕΣ ΦΑΡΣΕΣ ΠΟΥ ΕΓΡΑΨΑΝ ΙΣΤΟΡΙΑ

Το 2008 την  πρωταπριλιά  το BBC έκανε μια καταπληκτική φάρσα. Σε  ένα  ρεπορτάζ, κάποια τηλεοπτικά συνεργεία που βρίσκονταν στην Ανταρκτική για το ντοκυμαντέρ Miracles of Evolution κατάφεραν να απαθανατίσουν τους πιγκουίνους Adelie να πετάνε!!! Φυσικά πάλι το ρεπορτάζ προβλήθηκε κανονικά με την συνοδεία video (γιατί έτσι γίνονται οι σωστές φάρσες)

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ

Η φάρσα που θεωρείται αυτήν την στιγμή ως η πιο πετυχημένη στην ιστορία είναι αυτή του BBC το 1957. Τότε η πασίγνωστη εκπομπή Panorama είχε κάνει ρεπορτάζ στο οποίο ανέφερε ότι χάρη στις συνθήκες που επικράτησαν τον περασμένο χειμώνα και την αντιμετώπιση των παράσιτων οι κάτοικοι της Βόρειας Ιταλίας και της Νότιας Ελβετίας είχαν πολύ καλή συγκομιδή των …σπαγγέτι !  Το ρεπορτάζ βέβαια συνοδευόταν και από οπτικοακουστικό υλικό που δείχνει να μαζεύουν μακαρόνια από δέντρα!!! και ναι, πάρα πολλοί ήταν αυτοί που το πίστεψαν!   

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ

ΕΝΑ ΜΙΚΡΟ "ΑΝΤΙΟ" ΣΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΙΑΚΩΒΟ ΚΑΜΠΑΝΕΛΛΗ

Γεννήθηκε στη Νάξο στις 3 Δεκεμβρίου του 1922. Το 1935 η οικογένειά του έρχεται για μόνιμη εγκατάσταση στην Νίκαια. Στη κατοχή αναμείχθηκε στην αντίσταση αλλά όταν συνελήφθη από τους Γερμανούς (1943) οδηγήθηκε και κρατήθηκε στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Μαουτχάουζεν μέχρι τις 5 Μαΐου 1945 οπότε και απελευθερώθηκε από τις συμμαχικές δυνάμεις.

Όταν γυρίζει στην Ελλάδα, οι παραστάσεις του Θεάτρου Τέχνης του Καρόλου Κουν, το χειμώνα του 1945-46, τον συναρπάζουν... «εκεί ανακάλυψα τον εαυτό μου και τον προορισμό μου». Αν και δεν ολοκλήρωσε γυμνασιακή μόρφωση έδειξε ιδιαίτερη αφοσίωση στο γράψιμο. Τον Καμπανέλλη ανακάλυψε ο Αδαμάντιος Λεμός. Το πρώτο θεατρικό έργο του ήταν "ο Χορός πάνω στα στάχυα" που παρουσιάστηκε τη θερινή θεατρική περίοδο 1950 από το θίασο Λεμού στο Θέατρο «Διονύσια» της Καλλιθέας.

Παντρεύτηκε την ηθοποιό Τάνια Σαββοπούλου.

Από τα θεατρικά του έργα τα πλέον γνωστά είναι "Έβδομη μέρα της δημιουργίας", "Η Αυλή των θαυμάτων", "Ηλικία της νύχτας", "Παραμύθι χωρίς όνομα", "Γειτονιά των Αγγέλων", "Βίβα Ασπασία", "Οδυσσέα γύρισε σπίτι", "Αποικία των τιμωρημένων", "Το μεγάλο μας τσίρκο", "Ο εχθρός λαός" και "Πρόσωπα για βιολί και ορχήστρα".

Τις τελευταίες μέρες   βρισκόταν νοσηλευόμενος σε μονάδα εντατικής θεραπείας μετά από επιπλοκή λόγω της νεφροπάθειας από την οποία έπασχε.

Έφυγε στις 29 Μαρτίου 2011 λίγες μέρες μετά το θάνατο και της γυναίκας του Νίκης.

"ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΠΟΛΙΟΡΚΗΜΕΝΟΙ"

Η ΠΟΛΙΟΡΚΙΑ ΚΑΙ Η ΕΞΟΔΟΣ ΤΟΥ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΥ

Το Δεκέμβρη του 1825 ο Ιμπραήμ με το στρατό του έφτασε στο Μεσολόγγι και η πολιορκία έγινε στενότερη.

Ο Αιγύπτιος στρατηγός βλέποντάς το πίστεψε πως θα το έπαιρνε εύκολα και ανέλαβε την επιχείρηση μόνος του. ΄Εφερε μεγαλύτερα κανόνια, άνοιξε νέα χαρακώματα και με ελαφριά καράβια έσφιξε τον κλοιό από τη μεριά της θάλασσας πιο πολύ.

΄Όμως ο Μιαούλης κατάφερε και πάλι να περάσει λίγα τρόφιμα και πολεμοφόδια στους πολιορκημένους. Έτσι αυτοί όχι μόνο απέκρουσαν τους Αιγύπτιους αλλά και τους απομάκρυναν.

Τότε ο Ιμπραήμ ζήτησε τη βοήθεια του Κιουταχή.

Η κατάσταση στο Μεσολόγγι χειροτέρευε πολύ. Οι πολιορκημένοι έτρωγαν αρμυρίκια, ποντίκια, γάτες, σκουλήκια και σκύλους, ενώ το νερό είχε λιγοστέψει από τα πηγάδια.

Στο μεταξύ οι Αιγύπτιοι κατέλαβαν τα νησάκια της λιμνοθάλασσας Βασιλάδι και Ντολμά. Οι ΄Έλληνες υπερασπίστηκαν το νησάκι Κλείσοβα με πρωτοστάτη τον Κίτσο Τζαβέλα όπου προκάλεσαν σοβαρές απώλειες στους Τουρκοαιγύπτιους.

Ενώ η κυβέρνηση είχε παραμελήσει το στόλο, ο Μιαούλης με λίγα καράβια προσπάθησε να σπάσει το ναυτικό αποκλεισμό της πόλης, αλλά απέτυχε.

Το Μεσολόγγι δεν είχε να περιμένει βοήθεια πλέον από πουθενά. Τότε πήραν μια ηρωική απόφαση. Να επιχειρήσουν ΄Έξοδο ανάμεσα στα εχθρικά στρατεύματα. Το σχέδιο προέβλεπε την ταυτόχρονη έξοδο τριών τμημάτων από την πόλη ενώ συγχρόνως οι οπλαρχηγοί της Στερεάς θα χτυπούσαν κι αυτοί από έξω για να διευκολύνουν την έξοδο. Οι άρρωστοι, οι γέροι και οι βαριά πληγωμένοι θα έμεναν να αντισταθούν ως το τέλος.

Ξημέρωνε η Κυριακή των Βαΐων ( 11 Απριλίου 1826) . Η ηρωική έξοδος άρχισε.

Ο αιφνιδιασμός όμως δεν πέτυχε γιατί το σχέδιο τους είχε προδοθεί και οι εχθροί τους περίμεναν. Και ενώ τα δύο τμήματα προχωρούσαν μπροστά με στόχο να περάσουν ανάμεσα από τους εχθρούς πολεμώντας, στο τρίτο τμήμα ακούστηκαν φωνές "οπίσω, οπίσω , μωρέ παιδιά". Τότε προκλήθηκε σύγχυση και πανικός. Τα γυναικόπαιδα υποχώρησαν προς την πόλη όπου είχαν εισβάλει οι Τούρκοι.

Ο γέρο- πρόκριτος Χρίστος Καψάλης έβαλε φωτιά στην μπαρουταποθήκη όπου βρισκόταν μαζί με πολλούς άλλους και τινάχτηκαν στον αέρα, παίρνοντας μαζί και πολλούς Τούρκους.

Οι τελευταίοι υπερασπιστές συνέχιζαν μέσα στην πόλη το μάταιο αυτό αγώνα.

Η θυσία του Μεσολογγίου κέρδισε το θαυμασμό όλων των λαών της Ευρώπης.

Οι κυβερνήσεις τους αναγκάστηκαν να πιέσουν το σουλτάνο να σταματήσει τον πόλεμο.

Ο εθνικός μας ποιητής Δ. Σολωμός στο έργο του "Ελεύθεροι Πολιορκημένοι" που ήταν αφιερωμένο στον αγώνα των πολιορκημένων θα πει για το Μεσολόγγι:
"Τα μάτια μου δεν είδαν τόπον ενδοξότερον από τούτο το αλωνάκι"   

ΑΚΟΥΣΤΕ ΕΝΑ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΕΡΓΟ ΣΕ ΜΟΥΣΙΚΗ Γ. ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΥ ΜΕ ΤΗ ΦΩΝΗ ΤΟΥ Ν. ΞΥΛΟΥΡΗ

 

ΚΑΛΗ ΚΑΘΑΡΗ ΔΕΥΤΕΡΑ

Καλή Καθαρή Δευτέρα σε όλους και Καλή Σαρακοστή!

 " Xαρταετός"

Τραγούδι :Μελίνα Ασλανίδου

Στίχοι: Σάνυ Μπαλτζή Μουσική: Ποίμης Πέτρου

Η ΑΠΟΚΡΙΑΤΙΚΗ ΓΙΟΡΤΗ ΜΑΣ

Μια πολύ όμορφη αποκριάτικη γιορτή ετοίμασε ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων του σχολείου μας και τα παιδιά διασκέδασαν μέχρι "τελικής πτώσεως". Οι εικόνες μιλούν από μόνες τους!!!

ΤΣΙΚΝΟΠΕΜΠΤΗ

Η Τσικνοπέμπτη είναι μια ετήσια τελετή, της οποίας η αρχή χάνεται μέσα στους αιώνες. Η ημέρα που τρώγεται κρέας. Η λέξη Τσικνοπέμπτη προέρχεται από τις λέξεις "τσίκνα" (η μυρωδιά του καμένου ψημένου κρέατος) και "Πέμπτη". 

Η Τσικνοπέμπτη βρίσκεται στο μέσο των 3 εβδομάδων του εορτασμού του καρναβαλιού. Πρόκειται για τη Πέμπτη της 2ης εβδομάδας, της Κρεατινής. Γιορτάζεται την Πέμπτη που είναι 11 ημέρες πριν την Καθαρά  ∆ευτέρα.  Είναι ημέρα χαράς αλλά και προετοιμασίας για τους Ελληνορθόδοξους χριστιανούς, καθώς η σαρανταήμερη περίοδος της Σαρακοστής πριν το Πάσχα πλησιάζει. 

Την μέρα αυτή επιβάλλεται από το έθιμο το ψήσιμο κρέατος στα κάρβουνα.

ΕΘΙΜΑ ΑΠΟ ΔΙΑΦΟΡΑ ΜΕΡΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

 Σκόπελος

Στο χωριό Κλήμα της Σκοπέλου, οι κάτοικοι, αφού φάνε και τραγουδήσουν στα σπίτια τους, ξεχύνονται στις γειτονιές και χορεύοντας συγκεντρώνονται όλοι στο Πεύκο όπου και συνεχίζουν το γλέντι μέχρι το πρωί.

 Πελοπόννησος

Σε όλη την περιφέρεια την Τσικνοπέμπτη σφάζουν χοιρινά από τα οποία φτιάχνονται λογιών λογιών καλούδια. Η πηχτή, οι τσιγαρίδες, τα λουκάνικα, η γουρναλοιφή και το παστό είναι ορισμένα από αυτά.

 Πάτρα

Στην Πάτρα υπάρχει το έθιμο της Κουλουρούς. Η Γιαννούλα η Κουλουρού πιστεύει λανθασμένα δύο πράγματα. Το πρώτο ότι ο Ναύαρχος Ουίλσον είναι τρελά ερωτευμένος μαζί της και το δεύτερο ότι έρχεται να την παντρευτεί. Έτσι λοιπόν, ντύνεται νύφη και με την συνοδεία των Πατρινών πηγαίνει στο λιμάνι της πόλης για να προϋπαντήσει τον καλό της. Γύρω της ο κόσμος ξεφαντώνει και διασκεδάζει με τα καμώματα της.

Κομοτηνή

Εδώ την Τσικνοπέμπτη καψαλίζουν την κότα που θα φαγωθεί την επόμενη Κυριακή (Κυριακή της Απόκρεω). Επίσης τα αρραβωνιασμένα ζευγάρια ανταλλάσουν αυτήν την ημέρα βρώσιμα δώρα. Ο άντρας στέλνει στην αρραβωνιαστικιά του μια κότα, τον λεγόμενο κούρκο, ενώ εκείνη του στέλνει μπακλαβά και μια κότα γεμιστή. Ο έρωτας εξάλλου περνάει από το στομάχι

 Σέρρες

Στις αλάνες ανάβονται μεγάλες φωτιές στις οποίες αφού ψήσουν κρέας, πηδούν από πάνω τους. Τέλος κάποιος από την παρέα με χιούμορ, αναλαμβάνει να κάνει «προξενιά» ανακατεύοντας ταυτόχρονα την θράκα της φωτιάς με μία βέργα.

ΤΟ ΕΠΟΣ ΤΟΥ `40

Η Ιταλία μετά τη συμμαχία της με τη Γερμανία επιθυμούσε να κυριαρχήσει στη Μεσόγειο θάλασσα.Έτσι άρχισε τις εχθροπραξίες και κατά της Ελλάδας. Η σοβαρότερη από αυτές ήταν ο τορπιλισμός του αντιτορπιλικού "Έλλη" στο λιμάνι της Τήνου στις 15 Αυγύστου 1940 κατά τη διάρκεια του εορτασμού προς τιμήν της Παναγίας.

ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΣΤΟ ΣΥΝΔΕΣΜΟ ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΡΠΙΛΙΣΜΟ ΤΟΥ "ΕΛΛΗ"

Τα γεγονότα ύστερα από αυτή την ενέργεια είναι γνωστά σε όλους μας. Στις 28 Οκτωβρίου 1940, όπως είδαμε και στο προηγούμενο μάθημα, η Ιταλία, μέσω του πρεσβευτή της, ζητά από τον πρωθυπουργό της Ελλάδας Ι. Μεταξά την παράδοση της χώρας. Η απάντηση του ελληνικού λαού ήταν το ιστορικό "ΟΧΙ".

Έτσι ξεκινά ο ελληνοϊταλικός πόλεμος με την είσοδο των ιταλικών στρατευμάτων από τα ελληνοαλβανικά σύνορα.

Ο ελληνικός στρατός όχι μόνο θα αποκρούσει την επίθεση αυτή, αλλά θα κάνει και την αντεπίθεσή του και θα καταλάβει και τη Βόρεια Ήπειρο.

Ο Χίτλερ βλέποντας τους συμμάχους τους, τους Ιταλούς, να αποτυγχάνουν να κυριεύσουν την Ελλάδα αποφασίζει να επέμβει ο ίδιος τον Απρίλιο του 1941.

Η επίθεσή του θα γίνει από ελληνοβουλγαρικά σύνορα.

Ο ελληνικός στρατός θα αμυνθεί και πάλι σθεναρά. Στο οχυρό του Ρούπελ και σε όλο το μέτωπο ο ελληνικός στρατός θα γράψει και άλλες ένδοξες σελίδες στην ιστορία του.

ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΣΤΟ ΣΥΝΔΕΣΜΟ ΚΑΙ ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΟΧΥΡΟ ΡΟΥΠΕΛ ΑΛΛΟΤΕ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ

Όμως ο αντίπαλος στρατός είναι ισχυρότερος και οι Έλληνες στρατιώτες πολύ κουρασμένοι και ταλαιπωρημένοι από τις συνεχείς μάχες. Έτσι οι Γερμανοί θα μπουν στη Μακεδονία και τη Θράκη και σε λίγες μέρες, 27 Απριλίου του 1941, θα φτάσουν στην Αθήνα.

ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ

Λίγο αργότερα θα πέσει και στα χέρια των Γερμανών και η ηρωική Κρήτη, (Μάιος 1941) ύστερα από μεγάλη αντίσταση των κατοίκων της.

ΔΕΙΤΕ ΑΡΧΕΙΑΚΟ ΥΛΙΚΟ ΑΠΟ ΤΗ ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ

Η νίκη των Γερμανών στην Ελλάδα θα συνοδευτεί από απώλειες μεγάλου αριθμού δυνάμεων και σημαντική καθυστέρηση στο Γερμανορωσικό μέτωπο, πράγμα που θα τους οδηγήσει στην ήττα τους από τους Ρώσους.

Οι Γερμανοί θα παραχωρήσουν τμήματα της Μακεδονίας και της Θράκης στους συμμάχους τους Βουλγάρους, ενώ την υπολοιπη χώρα τη μοιράστηκαν με τους Ιταλούς. Έτσι αρχίζει για την Ελλάδα μια περίοδος άγριας και φριχτής τριπλής κατοχής.

Η πείνα και η εξαθλίωση θα εξαπλωθεί σε όλη την Ελλάδα ,αλλά θα πλήξει κυρίως τις μεγάλες πόλεις και ιδιαίτερα την Αθήνα και τον Πειραιά.

Πολλοί άνθρωποι θα χάσουν τη ζωή τους και κυρίως μικρά παιδιά. Παρόλα αυτά ο λαός δε θα σκύψει το κεφάλι και γρήγορα θα οργανώσει την αντίστασή του φτιάχνοντας αντιστασιακές οργανώσεις και ξεκινώντας τον ανταρτοπόλεμο εναντίον των κατακτητών σε όλη τη χώρα.

Το Σεπτέμβριο του 1941 θα ιδρυθεί το Ε.Α.Μ. (Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο). Τον Οκτώβριο της ίδιας χρονιάς ο Ε.Δ.Ε.Σ ( Εθνικός Δημοκρατικός Ελληνικός Σύνδεσμος) και τον Απρίλιο του 1943 η Ε.Κ.Κ.Α. ( Εθνική και Κοινωνική Απελευθέρωση).

Η αντίδραση των κατακτητών θα είναι πολλές φορές απάνθρωπη. Πόλεις και χωριά θα καούν και χιλιάδες άνθρωποι θα χάσουν τη ζωή τους από τα αντίποινα. Τα ολοκαυτώματα των Καλαβρύτων και του Διστόμου θα μείνουν ακόμη και σήμερα στη μνήμη όλων μας και θα αποτελέσουν ένα στίγμα για τους κατακτητές το οποίο δε θα μπορέσουν να εξαλείψουν ποτέ.

ΤΟ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ ΤΩΝ ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ

ΔΕΙΤΕ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΥΛΙΚΟ ΓΙΑ ΤΗ ΣΦΑΓΗ ΤΟΥ ΔΙΣΤΟΜΟΥ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΤΟ ΕΠΙΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ Γ. ΡΙΤΣΟΥ

Ο χειμώνας του 1941-1942 θα είναι ο πιο δύσκολος για τον ελληνικό λαό και θα αφήσει πίσω του χιλιάδες θύματα, όμως το ηθικό του λαού θα αναπτερωθεί από τις γενναίες αντιστασιακές πράξεις όπως υποστολή της γερμανικής σημαίας από την Ακρόπολη στις 30 Μαΐου 1941 από το Μανόλη Γλέζο και τον Απόστολο Σάντα, που ήταν και η πρώτη πράξη αντίστασης,

η καταστροφή της γέφυρας του Γοργοπόταμου (25 Νοεμβρίου 1942) κ.α. .

Η αντίσταση του λαού σε συνδυασμό με τις νίκες των συμμάχων στην υπόλοιπη Ευρώπη θα οδηγήσει στη ήττα των δυνάμεων του Άξονα και την απελευθέρωση της Ελλάδας στις 12 Οκτωβρίου 1944.

ΔΕΙΤΕ ΑΠΟ ΤΟ ΑΡΧΕΙΟ ΤΗΣ ΕΡΤ ΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ